„— Mądry... — skrzywił się Władek. — Wyczytał wszystko od deski do deski...
— I to parę razy w kółko, kochany, parę razy... — Janek aż westchnął na samo wspomnienie. — Parę razy czytałem; zanim się połapałem z grubsza, o co chodzi. To wcale nie jest takie proste...
— Ale za to jakie ciekawe! Bez żadnego połączenia... — mówił w zamyśleniu Władek. — Czytaj dalej...!
— „...słuchamy audycji w różnych językach. Lecz pomiędzy doświadczeniami Hertza a .telegrafem bez drutu" musiał jeszcze zjawić się ktoś, kto potrafił powiązać ze sobą znane elementy i uzupełnić je swoim geniuszem".
— Więc najpierw był telegraf bez drutu, a telefon bez drutu dopiero później — pomyślał głośno Władek. — To chyba zupełnie jasne, ta sama kolejność, co przy przewodach... Czytaj dalej, Janku...
—„...i uzupełnić je swoim geniuszem. No tak, oczywiście Alek
108 sander Popów. Wszyscy znamy jego zasługi na tym polu. Słynny wykrywacz burz — pierwszy odbiornik radiowy czy zastosowanie anteny to jego bezsporne wynalazki. Ale musimy pamiętać, że równolegle pracował Guglielmo Marconi, który miał również pewne osiągnięcia. Pozostawiając do dyskusji metody, jakimi posługiwał się młody Włoch, technicy uznają jego wkład w osiągnięcia techniczne, a przede wszystkim zorganizowanie podstaw przemysłu radiokomunikacyjnego. Tak czy inaczej w latach 1896—1897 telegraf bez drutu stał się faktem dokonanym i szybko opanował świat. Świat natomiast — już choćby z przyzwyczajenia — oczekiwał nowych, kolejnych osiągnięć. Kolej przypadła na telefon bez drutu".“(3)