„W niektórych przypadkach przyznawano pełne prawo posiadania również temu, kto nie pobierał pożytków z nieruchomości lub siłą został z niej wyzuty. Miał więc tzw. posiadanie idealne (ideelle gewere, saisine de droit, seisin in law) np. prawny spadkobierca, jak również wyzuty z posiadania. Pierwszy z nich miał silniejsze prawo od tego, kto spadek objął bezprawnie, drugi zaś silniejsze prawo od tego, kto go posiadania pozbawił.
Uznanie pobierania pożytków za cechę istotną posiadania nieruchomości umożliwiło istnienie na tej samej rzeczy nieruchomej jednoczesnego posiadania wielu osób (mehrfache gewere). Posiadaczem gruntu był więc jednocześnie zarówno dzierżawca, prekarzysta, czy czynszownik, którzy z gruntu pobierali plony, jak i ten, który od nich otrzymywał czynsz, ewentualnie też korzystał z robocizny. Podobnie posiadaczem gruntu był zarówno lennik ciągnący pożytki z gruntu, jak i pan lenny, senior który korzystał z usług lennika. Lennik, dzierżawca itd. miał grunt w posiadaniu bezpośrednim, zaś pan lenny czy wydzierżawiający grunt W pośrednim.
Posiadaczowi (a dotyczyło to również tego, kto miał tzw. posiadanie idealne) przysługiwała w procesach o posiadanie nieruchomości bliższość w dowodzie.“(16)